De Fender Jazz Bass, ook wel "J-bass" genoemd, is het tweede model elektrische basgitaar van de Amerikaanse ontwerper Leo Fender. De Jazz Bass kwam in 1960 op de markt als het bij de Fender Jazzmaster behorende basmodel. De Jazz Bass heeft twee elementen en een enigszins afwijkende, minder symmetrische kast (de gepattenteerde Offset-Waist) met meer uitgesneden randen. De hals wordt naar de topkam toe aanzienlijk smaller dan bij de Fender Precision Bass. De bedoeling van het ontwerp was om het contrabassisten gemakkelijker te maken om over te stappen op de elektrische basgitaar.

De Jazz Bass had aanvankelijk twee dubbele potmeters de zogenaamde Stacked knobs, waarmee per element zowel het volume als de toon kon worden geregeld. Na 1962 werd overgestapt op het huidige systeem met drie potmeters: voor elk van beide elementen een volumeregelaar, plus een toonregelaar voor het totaalgeluid. Sommige modellen die na midden 2003 zijn geproduceerd hebben een drukschakelaar die de "S-1 Switch" wordt genoemd. De elementen, die normaal parallel zijn geschakeld (humbucker), worden door het indrukken van deze schakelaar in serie geschakeld en fungeren dan als een enkel element met een geluid dat meer op dat van de Precision Bass lijkt.

Sommige "Deluxe" Jazz Bass modellen zijn voorzien van actieve elektronica, in plaats van passieve. Ze hebben actieve toonregeling met dubbel uitgevoerde potmeters voor laag en hoog en een extra potmeter voor het midden.

Na de overname door CBS in 1965 werd het ontwerp licht en stapsgewijs gewijzigd. De positieaanduidingen, aanvankelijk eenvoudige stippen, werden grote rechthoeken van namaak parelmoer. Ook kwamen er halzen van esdoorn, met grote zwarte blokken als positieaanduidingen. Nadat Jaco Pastorius wereldberoemd was geworden met zijn Fender Jazz Bass waar hij de frets uit had gehaald, besloot Fender ook een fretloze versie te gaan aanbieden. Later verscheen nog een vijfsnarige Jazz Bass.